Kırık Kalpler Konçertosu

“Şimdi yine buradayız Bir aradayız Kırık kalpler konçertosunda İki aşığız” 5 ay sonra Loya Hayat beklenmedik sürprizlerden ibaretti. Bazen üstünüze bir karabasan çökerdi, bazen de bir melek ruhumuza sihirli parmaklarıyla dokunurdu. Yaşadığımız her gün, bir kitabın yeni sayfası gibiydi. Önünüze ne geleceğini asla bilemezdiniz. Tıpkı bundan beş ay önce benim de burada olacağımı tahmin etmemem gibi. Gözlerimi açtığım dakikadan itibaren hiçbir şey kolay olmamıştı. Günlerce çektiğ

“Karanlığın içindeyim Gözlerinin denizindeyim Sözlerim saklı Nefes alamıyorum ayrı” Loya Uykumun derinliklerinden göğsümün üzerinde hissettiğim ağırlıkla çıkmıştım. Nefesim kesilircesine hızla doğrulmamla tüm gözler bana çevrilmişti. Göğsüm sıkışıyordu. Gittikçe şiddetlenen ağrıyla dudaklarımın arasından güçlü bir inleme koptu. Afallamış bir halde kalbime uzandı elim. Nefeslerim oldukça yüzeyseldi. Göğsüm, aldığım sık nefesler eşliğinde sanki bir maraton koşucusuymuşum gibi y

“Kaçamıyorum senden Gözlerinden, sözlerinden Aylarca yasaktın bana Şimdi duramıyorum dokunmadan” Loya Uykuyla uyanıklığın arasındaki o ince çizgideydim. Gözkapaklarım hafifliyor, kirpiklerim titreşmeye başlıyordu. Başım hafifçe hareket etti. Burnuma tanıdık bir koku hâkimken başımı koyduğum yer oldukça sıcaktı. Bunun farkındalığıyla gözkapaklarım ağır ağır aralandı. Mavilerimin ilk gördüğü âşık olduğum adamın yüzüydü. İçimi eriten gülümsemesiyle bana bakıyordu. “Akyel?” diye

“Esiri oldum yılların Elindeydim şeytanların Kafeste gizliydi Seninle anılarım” Korku, belki de bu ara kalbimde yeşerttiğim tek duyguydu. Bana zarar veriyordu ama buna rağmen onun için endişelenmeden duramıyordum. Akyel’le yaptığımız o konuşmanın üzerinden bir hafta gibi bir süre geçmişti. Bu esnadaysa aynı odada aynı sessizliği paylaşmıştık. Ara sıra birbirimize yaklaşmak istesek de anlamsız bir çekince aramızda kol geziniyordu. Bazen kısa kısa sohbet ediyorduk ancak bunlar

“Göğsümde bir ağırlık var Sanki aşkın veda ediyor sana Varlığına, kokuna” “Ne?” Odadaki derin sessizliğin ardından dudaklarını ilk aralayan Deniz olmuştu. İfadesi gergin, bedeni kaskatıydı. Akyel keskin gözleriyle etrafa bakarken Pars irkilmiş gibiydi. Uzay’ın bakışları donuklaşmış, Aksel’in yüzü tedirginlikle dalgalanmıştı. Asil ise korkmuş görünüyordu. Ben… Ben donmuştum. Ne hissedeceğimi veya ne düşüneceğimi kestiremiyordum. “Bunları nasıl bilebilir?” diye sordu Pars dehşe

“Yollarımız ayrı Aşkımız sanrı Artık değiliz aynı” Loya “Tüm giriş çıkışlar kontrol edilecek. Bizim haberimiz olmadan bir kuş bile uçmayacak. Anlaşıldı mı?” Derin’in emirleri biraz önce boşaltılan hastane koridorunda yankılandı. Akyel’in odası bu kattaydı. Aynı şekilde benim de alt kattaki odamı onun odasına taşımışlardı. İkimizi olabildiğince bir arada tutmaya çalışıyorlardı. Tehlikede olan yalnızca Akyel değildi. Hâle’nin ikincil hedef olarak gördüğü kişi bendim. Olası bir

“Kalbini kırdım Biliyorum, hatalıyım Tesellilerim yok Özürlerim boş” Saat gece yarısını çoktan geçmişti. Bu saatte normalde odamda uyuyor olurdum. Daha doğrusu uyutuluyor olurdum. Ancak bugün farklıydı. Bugün, normalin çok uzağındaydık. Oturduğum koltukta biraz daha küçüldüm. Dizlerimi kendime çektim, kollarım etrafına sarındı. Bakışlarım saatlerdir öylece uyuyan bedeni izliyordu. Kaç saat geçmişti emin değildim. Acildeki müdahaleden sonra onu normal odaya almış, serum bağlam

“Gölgelerde yaşamaktı gerçeğin Bırakıp giden sensin Kaçıyorsun Korkuyorsun” Loya Ölenlerin bizi her zaman gökyüzünden izlediğine inanmıştım. Annem ve babamın beni bulutların ardından izlediği fikri ruhumu rahatlatırdı. Sanki hep benimlelermiş gibi hissederdim. O kaza hiç olmamış, annemle babamı benden almamış gibi. Sanki… Gitmeyi planladığımız o Ayvalık’taki yazlıktalarmış, kafa dinliyorlarmış gibi. Uzun bir kafa tatili. Yıllar geçtikçe onları bulutların ardında düşleme fikri

“Gölgelerde yaşamaktı gerçeğin Bırakıp giden sensin Kaçıyorsun Korkuyorsun” “Bir hoş geldin yok mu?” Gözlerim ağır ağır kapandı, açıldı. Kirpiklerim kırpıştı. Evet, karşımdaki görüntü gerçekti. Dudaklarına yayılan o tehlikeli gülümsemenin bedenimi titrettiği kadar gerçek. “Niye buradasın?” diye sordum soğuk bir tınıda. Korkuyordum. Karşımdaki bu kadının içinde sakladıklarından deli gibi korkuyordum. Belli etme Loya. Sakın belli etme. Dudaklarındaki tebessümü kaybetmeden yanım

“Kendimden geçmişim Seni kaybetmişim Ellerim sana uzanmış Ama sen… Gitmişsin” Loya “Nasıl da biliyor Kalbim seni arıyor Sesini tanıyor Kokunu duyuyor…” Uzun zamandır elime almadığım defteri sımsıkı tutuyordu parmaklarım. Kalemin mürekkebi her bir hareketimde dağılıyordu. Mavi… her yerdeydi. Uzun zaman olmuştu. Ne bu defteri görmüş, ne de bu sayfalarda gezinmişti gözlerim. Kaç acıma ev sahipliği yapmıştı? Bilmiyordum. Ama biraz olsun bir şeyler yazmak ruhuma iyi gelmiş gibiydi

“Adam gitti, kadın delirdi.” Loya Hiç aynaya baktığınızda karşısındaki insanın bir yabancı olduğunu hissetiniz mi? Sanki saçlarınız size ait değilmiş gibi… Sanki hiç böylesine yok olmamışsınız gibi. Kalbinizin acısı gözlerinize yansımış, teninizin pembeliği gitmiş, ölüden farksız olduğunuz o tabloyla hiç karşılaştınız mı? Ben bu tabloyla yeniden tanışıyordum. Kızıl saçlarımın ışığının gittiği, mavi gözlerimin parıltısının söndüğü, bedenimin bir deri bir kemik kaldığı hâline d

“Gitmek için erken ama götür beni giderken” Loya Yirmi üç yıllık ömrümde hayatıma sığdıramadığım tek şey zamandı. Sevdiklerimi çalan, beni yapayalnız bırakan, nefesimi kesen… Bazen anlamlandıramıyordum. Her şey o kadar saçma, o kadar anlamsız geliyordu ki. Daha birkaç ay önce sevdiğim adamın kalbi atıyordu oysa şimdi toprak onu sarıp sarmalamış, bizden almıştı. Böylesi bir acıya nasıl katlanılırdı? Göğsümde nasıl yumuşardı? Solumdaki sızı bir gün geçer miydi? Hayır, hiç sanmı

“Sandım ki dalarsam en dibe Dünya devrilse de Kalırım ben yerimde” Loya “Loya… Loya aç haydi gözünü.” Kulağıma boğuk boğuk sesler geliyordu. Bilincim kendine gelmek için çabalıyordu. Gözkapaklarımın üzerinde bir ağırlık var gibiydi. Gözlerimi açamıyordum. Sanki… Gözlerimi açmam demek gerçekliğe dönmem demekti ve ben gerçekliğe dönmekten ölesiye korkuyordum. Nasıl dönerdim? Ben onun olmadığı bir dünyaya dönemezdim. Onun yokluğunu kaldıramazdım. Çocukluğumda, gençliğimde ve yet

Bölüm Şarkısı: Kapkaranlık Her Günüm - Sena Şener “Senin hayaletin bende eksik” 4 ay sonra Loya Kalbinizde hiç kocaman bir boşluk hissettiğiniz oldu mu? Gözleri gözlerimde… Oysa elimi uzatsam tutamaz, tutamam. Ne kadar da acı. Sevdiğinin elini tutamamak, onu görmek ama dokunamamak… Üstelik onun sadece bir hayalden, bir hayaletten ibaret olduğunu bilirken. Fransızca’da bunu anlatan çok güzel bir ifade var. “Ton fantôme me manque.” Hayaletini özledim, demek türkçe. Oysa tam çev

Bölüm Şarkısı: Beyaz ve Güzel -KAOL “Sen beni bırak Ben seni bırakacak değilim” Bir adım, iki adım ve ardından üçüncü adım. Derin derin...

“Bir köprünün ucunda Bakmıyorsun bile ardına Kalana mı zor gidene mi” Loya 3 ay sonra, Aralık Terk etmek mi zordu yoksa terk edilmek mi?...

Bölüm şarkısı: Gitme / şarkı bölümünden ulaşabilirsiniz! “Gölgen değil, sen lazımsın bana Senin nefesin, senin tenin” Loya Olay:...

Bölüm şarkısı: Bitmişiz Yine / şarkılar bölümünden dinleyebilirsiniz <3 “Kendimi içkiye verdim Sevgiyi başkalarında aradım Olmadı yine...

“Hâlâ çözemedim Ama alıştım sensizliğe” Yine aynı yerdeydim. Kendimi en iyi hissettiğim yerde… evimde, müzik odamdaydım. Önümdeki sarı...

“Yalnızım yine bir akşam Kulağımda sesin” Hayatımıza girip çıkan bir sürü yabancı vardı. Bazıları hayatımızın orta noktasına düştüğünde...